ਇਸ਼ਕ ਰੂਹਾਨੀ

ss1

ਇਸ਼ਕ ਰੂਹਾਨੀ

ਐਸੇ ਰੰਗੀਂ ਰੰਗ ਮਾਹੀਆ ਕਿ ਦੁਨੀਆਂ ਬੇਰੰਗ ਜਾਪੇ,
ਟੋਹ ਤੂੰ ਰਮਜ਼ਾਂ ਪਿਆਰ ਦੀਆਂ ਤੇ ਭੱਠ ਚ ਪੈਣ ਸਿਆਪੇ।
ਪੋਟਾ ਪੋਟਾ ਤੇਰੀ ਹੋਜਾਂ ਐਸੀ ਕਿਸੇ ਰਗ ਤੇ ਹੱਥ ਧਰ ਵੇ,
ਤੂੰ ਬੋਲੇਂ ਤਾਂ ਰਾਜੀ ਹੋਵਾਂ ਤੇਰੀ ਚੁੱਪ ਤੇ ਜਾਵਾਂ ਮਰ ਵੇ।
ਮੇਰੀ ਚੀਚੀ ਪਾਕੇ ਛੱਲਾ ਮੈਨੂੰ ਆਪਣੇ ਰੰਗ ਲੈ ਰੰਗ ਵੇ,
ਰੂਹ ਨੂੰ ਰੂਹ ਦੇ ਕਰ ਨੇੜੇ ਤੇ ਤੋੜ ਪਰਾਂ ਹੁਣ ਸੰਗ ਵੇ।
ਵਸਲਾਂ ਦੀ ਕੋਈ ਗੱਲ ਛੇੜ ਤੇ ਤਪਦੀ ਰੂਹ ਤਾਈਂ ਠਾਰ,
ਵਿੱਚ ਵਿਛੋੜੇ ਮਾਰ ਨਾ ਜਾਵੀਂ ਵੇ ਬੁਰੀ ਇਸ਼ਕ ਦੀ ਮਾਰ।
ਨਿੱਤ ਔਸੀਆਂ ਪਾਉਂਦੀ ਕਮਲ਼ੀ ਤੱਕਦੀ ਤੇਰਾ ਰਾਹ,
ਵਿੱਚ ਉਡੀਕਾਂ ਦੀਦੇ ਥੱਕੇ ਵੇ ਕਿਤੋਂ ਤਾਂ ਮਾਹੀਆ ਆ।

ਵੀਰਇੰਦਰ ਕੌਰ
ਲੁਧਿਆਣਾ

print
Share Button
Print Friendly, PDF & Email

Leave a Reply

Your email address will not be published. Required fields are marked *