ਸੱਭਿਅਕ ਸ਼ਬਦਾਵਲੀ ਵਾਲੀ ਠੱਗੀ

ss1

ਸੱਭਿਅਕ ਸ਼ਬਦਾਵਲੀ ਵਾਲੀ ਠੱਗੀ

ਇੱਕ ਵਾਰ ਮੈਂ ਇੱਕ ਦੁਕਾਨ ਤੋਂ ਅਖਬਾਰ ਲੈਣ ਗਿਆ। ਮੈਂ ਤਿੰਨ ਅਖਬਾਰ ਖਰੀਦੇ ਜੋ ੯ ਰੁਪਏ ਦੇ ਸਨ। ਮੈਂ ਉਸਨੂੰ ਦੱਸ ਰੁਪਏ ਦਾ ਨੋਟ ਦੇ ਦਿੱਤਾ ਅਤੇ ਉਸਦੇ ਇੱਕ ਰੁਪਏ ਵਾਪਿਸ ਦੇਣ ਦਾ ਇੰਤਜ਼ਾਰ ਕਰਨ ਲਗ ਗਿਆ। ਪਰ ਉਹ ਕੁੱਝ ਹੋਰ ਹੀ ਕੰਮ ਕਰਨ ਲੱਗ ਗਿਆ। ਮੈਂ ਥੋੜ੍ਹੀ ਦੇਰ ਹੋਰ ਇੰਤਜ਼ਾਰ ਕੀਤਾ ਕਿ ਸ਼ਾਇਦ ਇਹ ਮੇਰਾ ਇੱਕ ਰੁਪਇਆ ਮੋੜ ਦੇਵੇਗਾ, ਇੰਝ ਹੋਣ ਦੀ ਸੰਭਾਵਨਾ ਬਹੁਤ ਹੀ ਘੱਟ ਲੱਗ ਰਹੀ ਸੀ। ਅੱਕ ਕੇ ਆਖਿਰ ਮੈਂ ਉਸ ਕੋਲੋਂ ਪੁੱਛ ਹੀ ਲਿਆ ਵੀਰ ਜੀ ਮੈਂ ਦੱਸ ਰੁਪਏ ਦਿੱਤੇ ਸਨ, ਅਤੇ ਤੁਸੀਂ ਮੇਰਾ ਇੱਕ ਰੁਪਇਆ ਮੋੜਨਾ ਹੈ। ਜੋ ਉਸਨੇ ਜਵਾਬ ਦਿੱਤਾ, ਉਸ ਨੂੰ ਸੁਣਕੇ ਮੈਂ ਹੱਕਾ ਬੱਕਾ ਹੀ ਰਹਿ ਗਿਆ ਅਤੇ ਹਾਸਾ ਅਤੇ ਅਫਸੋਸ ਦੋਨੋਂ ਇਕੱਠੇ ਹੀ ਹੋਏ। ਉਸਨੇ ਕਿਹਾ ਕੋਈ ਗਲ ਨਹੀਂ ਲੈ ਜੋ ਅਖਬਾਰ। ਮੈਂ ਉਸਨੂੰ ਫਿਰ ਕਿਹਾ ਕਿ ਤੁਸੀਂ ਮੇਰਾ ਇੱਕ ਰੁਪਇਆ ਮੋੜਨਾ ਹੈ, ਉਸ ਨੇ ਫਿਰ ਇਹੋ ਹੀ ਜਵਾਬ ਦਿੱਤਾ। ਮੇਰੇ ਕੋਲ ਹੋਰ ਕਈ ਹੱਲ ਨਹੀਂ ਰਿਹਾ। ਮੈਨੂੰ ਉੱਥੋਂ ਜਾਣਾ ਹੀ ਪਿਆ ਕਿਉਂਕਿ ਇੱਕ ਰੁਪਏ ਪਿੱਛੇ ਬਹਿਸ ਬਾਜੀ ਕਰਨਾ ਮੈਂ ਚੰਗਾ ਨਹੀਂ ਸਮਝਿਆ। ਇਹ ਕਿਹੋ ਜਿਹੀ ਹਾਲਤ ਹੋ ਗਈ ਹੈ ਇਨਸਾਨ ਦੀ। ਇਹ ਲੋਕ ਕਿਹੋ ਜਿਹੇ ਹਰ ਰੋਜ਼ ਨਵੇਂ ਤਰੀਕੇ ਲੱਭ ਰਹੇ ਹਨ ਛੋਟੀ ਮੋਟੀ ਠੱਗੀਆਂ ਦੇ। ਸ਼ਰਿਆਮ ਠੱਗੀ ਕਰ ਰਹੇ ਹਨ ਲੋਕ ਉਹ ਵੀ ਪੂਰੇ ਸ਼ੱਭਿਅਕ ਤਰੀਕੇ ਨਾਲ। ਉਹ ਮੈਨੂੰ ਇੰਝ ਕਹਿ ਰਿਹਾ ਸੀ ਕਿ ਅਖਬਾਰ ਲੈ ਜਾਵੋ, ਜਿਵੇਂ ਉਹ ਮੈਨੂੰ ਇੱਕ ਰੁਪਇਆ ਛੱਡ ਰਿਹਾ ਹੋਵੇ। ਇਸ ਤੋਂ ਵੀ ਹੈਰਾਨੀ ਵਾਲੀ ਗਲ ਇਹ ਹੈ ਕਿ ਉਸਨੇ ਠੀਕ ਇਸੇ ਤਰ੍ਹਾਂ ਮੇਰੇ ਨਾਲ ਇੱਕ ਵਾਰ ਨਹੀਂ, ਦੋ ਵਾਰ ਕੀਤਾ। ਇਸ ਦਾ ਮਤਲਬ ਇਹ ਹੋਇਆ ਕਿ ਉਹ ਹਰ ਕਿਸੇ ਨਾਲ ਹੀ ਇੰਝ ਕਰਦਾ ਹੋਵੇਗਾ। ਅੱਗੇ ਠੱਗੀ ਚੋਰੀ ਚੁਪਕੇ ਕੀਤੀ ਜਾਂਦੀ ਸੀ। ਪਰ ਹੁਣ ਤਾਂ ਲੋਕ ਬਿਨਦਾਸ ਠੱਗੀਆਂ ‘ਤੇ ਆ ਗਏ ਹਨ, ਉਪਰੋਂ ਆਪਣਾ ਅਹਿਸਾਨ ਵੀ ਜਿਤਾਉਂਦੇ ਹਨ। ਇਹ ਗਲ ਦੇਖਣ ਵਿੱਚ ਬਹੁਤ ਛੋਟੀ ਜਾਪਦੀ ਹੈ। ਜੇ ਕਿਸੇ ਨੂੰ ਇਹ ਗਲ ਕਹਾਂ ਤਾਂ ਉਹ ਇੰਝ ਹੀ ਕਹੇਗਾ ਯਾਰ ਚਿੰਤਾ ਕਿਉਂ ਕਰਦਾ ਹੈ, ਇੱਕ ਰੁਪਏ ਦੀ ਹੀ ਤਾਂ ਗਲ ਹੈ। ਪਰ ਮੈਂ ਇਸ ਗਲ ਨੂੰ ਕਿਸੇ ਹੋਰ ਹੀ ਪਹਿਲੂ ਤੋਂ ਦੇਖਦਾ ਹਾਂ। ਜਦੋਂ ਬੱਚਾ ਛੋਟੇ ਹੁੰਦੇ ਆਪਣੇ ਮਾਂੁਬਾਪ ਦੇ ਪਰਸ ਵਿੱਚੋਂ ਚੋਰੀ ਕਰਦਾ ਹੈ, ਉਦੋਂ ਚੋਰੀ ਉਹ ਕੇਵਲ ਇੱਕ ਦੋ ਰੁਪਏ ਦੀ ਹੀ ਕਰਦਾ ਹੈ। ਪਰ ਜੇਕਰ ਉਸ ਬੱਚੇ ਦੀਆਂ ਭੈੜੀਆਂ ਆਦਤਾਂ ‘ਤੇ ਧਿਆਨ ਨਾ ਦੇਈਏ ਤਾਂ ਉਹੀ ਬੱਚਾ ਵੱਡਾ ਹੋ ਕੇ ਸੈਂਕੜਿਆਂ ਅਤੇ ਫਿਰ ਹਜ਼ਾਰਾਂ ਅਤੇ ਫਿਰ ਲੱਖਾਂ ਦਾ ਚੋਰ ਬਣਦਾ ਹੈ। ਠੀਕ ਇਸੇ ਤਰ੍ਹਾਂ ਅੱਜ ਇੱਕ ਦੁਕਾਨਦਾਰ ਸ਼ਰਿਆਮ ਹੀ ਇੱਕ ਰੁਪਏ ਦੀ ਠੱਗੀ ਕਰ ਰਿਹਾ ਹੈ। ਇਸ ਗਲ ਵਿੱਚ ਕੋਈ ਸ਼ੱਕ ਨਹੀਂ ਹੈ ਕਿ ਉਹ ਹੋਰ ਵੀ ਕਈ ਦੁਕਾਨਦਾਰਾਂ ਨੂੰ ਇਸ ਬਾਰੇ ਗਲ ਕਰਦਾ ਹੋਵੇਗਾ ਅਤੇ ਹੋ ਸਕਦਾ ਹੈ ਆਪਣੀ ਸ਼ੇਖੀ ਵੀ ਮਾਰਦਾ ਹੋਵੇ। ਉਸ ਦੀਆਂ ਗਲਾਂ ਸੁਣ ਸੁਣ ਕੇ ਹੋ ਸਕਦਾ ਹੈ ਕੋਈ ਹੋਰ ਦੁਕਾਨਦਾਰ ਵੀ ਇੰਝ ਕਰਨ ਲਗ ਜਾਵੇ। ਅਤੇ ਹੌਲੀ ਹੌਲੀ ਜਿਵੇਂ ਜਿਵੇਂ ਉਹਨਾਂ ਦਾ ਹੌਂਸਲਾ ਵੱਧਦਾ ਜਾਵੇਗਾ, ਉਹ ਸਾਰੇ ਹੌਲੀ ਹੌਲੀ ਇੱਕ ਤੋਂ ਦੋ ਅਤੇ ਫਿਰ ਦੋ ਤੋਂ ਪੰਜ ਰੁਪਏ ਤੱਕ ਕਦ ਪਹੁੰਚ ਜਾਣਗੇ, ਇਸ ਦਾ ਕਿਸੇ ਨੂੰ ਕੁੱਝ ਪਤਾ ਹੀ ਨਹੀਂ ਚਲੇਗਾ। ਬੱਸ ਇੰਝ ਹੀ ਤਾਂ ਠੱਗੀਆਂ ਠੋਰੀਆਂ ਫੈਲਦੀਆਂ ਹਨ। ਜਦੋਂ ਇੱਕ ਵਾਰ ਠੱਗੀ ਦਾ ਚਸਕਾ ਲਗ ਜਾਵੇ, ਤਾਂ ਫਿਰ ਚਸਕਾ ਬਹੁਤ ਹੀ ਛੇਤੀ ਵੱਧਣ ਲਗ ਜਾਂਦਾ ਹੈ ਅਤੇ ਅੰਤ ਇੱਕ ਆਮ ਆਦਮੀ ਨੂੰ ਚੋਰ ਬਣਾ ਦਿੰਦਾ ਹੈ। ਸੋ ਇਸ ਚੀਜ਼ ਦਾ ਇੱਕੋ ਹੀ ਸ਼ਾਂਤੀਪੂਰਵਕ ਹੱਲ ਹੈ। ਆਪਾਂ ਇੰਝ ਨਹੀਂ ਕਰਨਾ ਕਿ ਇੱਕ ਦੋ ਰੁਪਏ ਪਿੱਛੇ ਲੜਾਈ ਪਾਣੀ ਹੈ। ਜਦ ਵੀ ਆਪਾਂ ਨੂੰ ਇੰਝ ਮਹਿਸੂਸ ਹੋਵੇ ਕਿ ਕੋਈ ਦੁਕਾਨਦਾਰ ਆਪਣੇ ਨਾਲ ਕੋਈ ਛੋਟੀ ਮੋਟੀ ਵੀ ਠੱਗੀ ਕਰ ਰਿਹਾ ਹੈ ਤਾਂ ਤੁਰੰਤ ਹੀ ਉਸ ਦੁਕਾਨਦਾਰ ਦੀ ਦੁਕਾਨ ‘ਤੇ ਜਾਣਾ ਛੱਡ ਦੇਵੋ। ਇੱਕ ਦੁਕਾਨਦਾਰ ਵਾਸਤੇ ਇਸ ਤੋਂ ਵੱਡੀ ਸੱਜਾ ਕੀ ਹੋਵੇਗੀ, ਜਦ ਉਸ ਦਾ ਗਾਹਕ ਹੀ ਟੁੱਟ ਗਿਆ। ਇਹ ਇੱਕ ਬਹੁਤ ਹੀ ਵਧੀਆ ਤਰੀਕਾ ਹੈ ਇਹੋ ਜਿਹੇ ਦੁਕਾਨਦਾਰਾਂ ਨੂੰ ਸਬਕ ਸਿਖਾਉਣ ਦਾ।

ਸਾਹਿਤਕਾਰ ਅਮਨਪ੍ਰੀਤ ਸਿੰਘ
ਵਟਸ ਅਪ 09465554088

Share Button

Leave a Reply

Your email address will not be published. Required fields are marked *