ਮਰਦਾਂ ਦਾ ਯੋਨ ਸ਼ੋਸ਼ਣ

ss1

ਮਰਦਾਂ ਦਾ ਯੋਨ ਸ਼ੋਸ਼ਣ

ਮੈਂ ਨਹੀਂ ਜਾਣਦਾ ਕਿ ਆਪਣਾਂ ਸਮਾਜ ਇਸ ਨੂੰ ਕਿਵੇਂ ਵਿਚਾਰੇਗਾ ਕਿ ਮਾਨਯੋਗ ਸੁਪ੍ਰੀਮ ਕੋਰਟ ਨੇ ਹਾਲ ਦੇ ਆਪਣੇ ਇੱਕ ਫੈਸਲੇ ਵਿੱਚ ਕਿਹਾ ਕਿ ਕੁਕਰਮ ਅਤੇ ਤੇਜਾਬ ਪੀੜਿਤਾਂ ਨੂੰ ਮੁਆਵਜਾ ਦੇਣ ਦੀ ਯੋਜਨਾ ਵਿੱਚ ਨਬਾਲਿਗ ਮੁੰਡਿਆਂ ਅਤੇ ਪੁਰਸ਼ਾਂ ਨੂੰ ਵੀ ਸ਼ਾਮਿਲ ਕੀਤਾ ਜਾਵੇ। ਇਹ ਫ਼ੈਸਲਾ ‘ਜੇਂਡਰ ਇਕਵਲਿਟੀ’ ਦੀ ਦਿਸ਼ਾ ਵਿੱਚ ਇੱਕ ਮਹੱਤਵਪੂਰਣ ਪਹਿਲ ਹੈ। ਬੀਤੇ ਦਿਨੀ ਰਾਜਸਥਾਨ ਦੇ ਇੱਕ ਬੋਰਡਿੰਗ ਸਕੂਲ ਦੀਆਂ ਗਿਆਰ੍ਹਵੀਂ ਜਮਾਤ ਦੇ ਵਿਦਿਆਰਥੀ ਦਾ ਸੀਨੀਅਰ ਵਿਦਿਆਰਥੀਆਂ ਨੇ ਸਰੀਰਕ ਸ਼ੋਸ਼ਣ ਕੀਤਾ ਜਿਸ ਦੀ ਸ਼ਿਕਾਇਤ ਉਸ ਦੇ ਵਾਰਸਾਂ ਨੇ ਕੀਤੀ। ਪੁਲਿਸ ਵਿੱਚ ਰਿਪੋਰਟ ਦਰਜ ਕਰਵਾਉਣ ਦੇ ਬਾਵਜੂਦ ਹਰ ਪੱਧਰ ਉੱਤੇ ਇਸ ਮਾਮਲੇ ਨੂੰ ਦਬਾਣ ਦੀ ਕੋਸ਼ਿਸ਼ ਕੀਤੀ ਗਿਈ। ਰਾਜ ਦੇ ਮੀਡਿਆ ਨੇ ਇਸ ਮੁੱਦੇ ਨੂੰ ਲਗਾਤਾਰ ਇੱਕ ਮਹੀਨੇ ਤੱਕ ਚੁੱਕਿਆ। ਬਾਵਜੂਦ ਇਸ ਦੇ ਸਮਾਜ ਅਤੇ ਪ੍ਰਸ਼ਾਸਨ ਦੇ ਪੱਧਰ ਉੱਤੇ ਇੱਕ ਚੁੱਪੀ ਛਾਈ ਰਹੀ ਜਿਵੇਂ ਇਹ ਕੋਈ ਸਧਾਰਣ ਜਹੀ ਸੀ ਗੱਲ ਹੋਵੇ।
ਸਰਵੇ ਦੱਸਦੇ ਹਨ ਕਿ ਲੜਕੀਆਂ ਦੇ ਯੋਨ ਸ਼ੋਸ਼ਣ ਦੇ ਮਾਮਲੇ ਵਿੱਚ ਪੁਲਿਸ ਜਲਦੀ ਸਰਗਰਮ ਹੋ ਜਾਂਦੀ ਹੈ। ਲੇਕਿਨ ਮੁੰਡਿਆਂ ਦੇ ਠੀਕ ਇੰਜ ਹੀ ਮਾਮਲੇ ਵਿੱਚ ਕੁੱਝ ਖਾਸ ਧਿਆਨ ਨਹੀਂ ਦਿੱਤਾ ਜਾਂਦਾ। ਸੱਚ ਤਾਂ ਇਹ ਹੈ ਕਿ ਮੁੰਡਿਆਂ ਦੇ ਨਾਲ ਹੋ ਰਹੇ ਇਸ ਯੋਨ ਗੁਨਾਹਾਂ ਲਈ ਕਾਨੂੰਨੀ ਪਹਲੂ ਤੋਂ ਕਿਤੇ ਜ਼ਿਆਦਾ ਸਮਾਜਿਕ ਸੋਚ ਜ਼ਿੰਮੇਦਾਰ ਹੈ। ਸਮਾਜ ਮੰਨ ਕੇ ਚੱਲਦਾ ਹੈ ਕਿ ਯੋਨ ਸ਼ੋਸ਼ਣ ਤਾਂ ਲੜਕੀਆਂ ਦਾ ਹੀ ਹੋ ਸਕਦਾ ਹੈ। ਇਹ ਗੱਲ ਆਮਤੌਰ ਉੱਤੇ ਦਿਮਾਗ ਵਿੱਚ ਨਹੀਂ ਆਉਂਦੀ ਕਿ ਇਸ ਦਾ ਸ਼ਿਕਾਰ ਮੁੰਡੇ ਵੀ ਹੁੰਦੇ ਹਨ। ਔਰਤ ਅਤੇ ਬਾਲ ਕਲਿਆਣ ਮੰਤਰਾਲਾ ਦੀ ਸੰਨ 2007 ਦੀ ਰਿਪੋਰਟ ਦੱਸਦੀ ਹੈ ਕਿ ਦੇਸ਼ ਵਿੱਚ 52.22 ਫ਼ੀਸਦੀ ਬੱਚੀਆਂ ਨੂੰ ਯੋਨ ਸ਼ੋਸ਼ਣ ਦੇ ਇੱਕ ਜਾਂ ਜਿਆਦਾ ਰੂਪਾਂ ਦਾ ਸਾਮਣਾ ਕਰਣਾ ਪਿਆ ਅਤੇ ਇਹਨਾਂ ਵਿਚੋਂ 52.94 ਫ਼ੀਸਦੀ ਮੁੰਡੇ ਇਸ ਦਾ ਸ਼ਿਕਾਰ ਹੋਏ। ਭਾਵੇਂ ਇਹ ਆਂਕੜੇ ਫਰਕ ਵਿਚ ਨਾ ਮਾਤਰ ਲਗਦੇ ਹੋਣ ਪਰ ਵੱਡੀ ਗਿਣਤੀ ਵਿਚ ਇਹਨਾਂ ਦਾ ਭਾਵ ਸਪਸਟ ਹੈ। ਪਰ ਇਹ ਖਾਸਾ ਹੈਰਾਨ ਕਰਣ ਵਾਲੀ ਸਚਾਈ ਹੈ ਕਿ ਇਸ ਸੱਚ ਦੇ ਪਰਗਟ ਹੋਣ ਦੇ ਬਾਅਦ ਵੀ ਨਾ ਤਾਂ ਇਸ ਸੰਬੰਧ ਵਿੱਚ ਵਿਧਾਈਕੀ ਸੰਸਥਾਵਾਂ ਵਿੱਚ ਕੋਈ ਚਰਚਾ ਕੀਤੀ ਗਈ ਅਤੇ ਨਾ ਹੀ ਕਿਸੇ ਜਾਂਚ ਉੱਤੇ ਜ਼ੋਰ ਦਿੱਤਾ ਗਿਆ।
ਕੁੱਝ ਸਮਾਂ ਪਹਿਲੋ ਹੋਏ ਏਸਸੀਈਆਰਟੀ ( ਸਟੇਟ ਕਾਉਂਸਿਲ ਆਫ ਏਜੁਕੇਸ਼ਨਲ ਰਿਸਰਚ ਐਂਡ ਟ੍ਰੇਨਿੰਗ ) ਹਰਿਆਣੇ ਦੇ ਸਰਵੇ ਵਿੱਚ ਖੁਲਾਸਾ ਹੋਇਆ ਹੈ ਕਿ ਲੜਕੀਆਂ ਦੇ ਮੁਕਾਬਲੇ ਮੁੰਡੇ ਯੋਨ ਸ਼ੋਸ਼ਣ ਦੇ ਜ਼ਿਆਦਾ ਸ਼ਿਕਾਰ ਹੋ ਰਹੇ ਹਨ। ਇਹ ਕੋਈ ਹੈਰਾਨ ਕਰਣ ਵਾਲਾ ਸਚਾਈ ਨਹੀਂ ਸਗੋਂ ਪ੍ਰਯਾਸਪੂਰਵਕ ਸਾਲਾਂ ਤੋਂ ਛਿਪਾਇਆ ਜਾਣ ਵਾਲਾ ਮਨੋਵਿਗਿਆਨਿਕ ਨੰਗਾ ਸੱਚ ਹੈ ਜਿਸ ਨੂੰ ਲਗਾਤਾਰ ‘ਮਿਥਕ’ ਕਹਿ ਕੇ ਝੁਠਲਾਇਆ ਜਾ ਰਿਹਾ ਹੈ। ਆਮਤੌਰ ਉੱਤੇ ਲੋਕ ਇਸ ਨੂੰ ਗੰਭੀਰਤਾ ਨਾਲ ਨਹੀਂ ਲੈਂਦੇ। ਸੋਚਦੇ ਹਨ ਕਿ ਇਹ ਕੋਈ ਵੱਡੀ ਗੱਲ ਨਹੀਂ ਹੈ। ਇਸ ਤੋਂ ਕੋਈ ਖਾਸ ਨੁਕਸਾਨ ਨਹੀਂ ਹੁੰਦਾ। ਇੰਡਿਅਨ ਜਰਨਲ ਆਫ ਸਾਇਕੇਕਟਰੀ ਨੇ 2015 ਵਿੱਚ ਇੱਕ ਲੇਖ ਪ੍ਰਕਾਸ਼ਿਤ ਕੀਤਾ ਸੀ ਜਿਸ ਵਿੱਚ ਕੁੱਝ ਯੋਨ ਪੀੜਿਤਾਂ ਦੀ ਚਰਚਾ ਕੀਤਾ ਗਿਈ ਸੀ। ਇਸ ਵਿੱਚ ਇੱਕ ਪ੍ਰਸੰਗ 9 ਸਾਲ ਦੇ ਪੀੜਿਤ ਬਾਲਕ ਦਾ ਸੀ। ਉਸ ਦੇ ਪਿਤਾ ਨੇ ਆਪਣੇ ਬੇਟੇ ਲਈ ਮਨੋਵਿਗਿਆਨਕ ਪਰਾਮਰਸ਼ ਦਾ ਵਿਰੋਧ ਕਰਦੇ ਹੋਏ ਦਲੀਲ ਦਿੱਤੀ ਸੀ ਕਿ ਇਸ ਤੋਂ ਨਾ ਤਾਂ ਉਹ ਆਪਣਾ ਕੌਮਾਰਿਆ ਖੋਏਗਾ ਤੇ ਨਾ ਹੀ ਗਰਭਵਤੀ ਹੋਵੇਗਾ। ਉਸ ਨੂੰ ਇੱਕ ਮਰਦ ਦੀ ਤਰ੍ਹਾਂ ਸੁਭਾਅ ਕਰਣਾ ਚਾਹੀਦਾ ਹੈ ਨਾ ਕਿ ਕਿਸੇ ਡਰਪੋਕ ਇੰਸਾਨ ਦੀ ਤਰ੍ਹਾਂ। ਸਵਾਲ ਇਹ ਹੈ ਕਿ ਜੇਕਰ ਸਰੀਰਕ ਸ਼ੋਸ਼ਣ ਨਾਲ ਕਿਸੇ ਦਾ ਕੌਮਾਰਿਆ ਭੰਗ ਨਹੀਂ ਹੁੰਦਾ ਤਾਂ ਕੀ ਇਸ ਨੂੰ ਦੋਸ਼ ਨਹੀਂ ਮੰਨਿਆ ਜਾਵੇਗਾ?
ਯੋਨ ਸ਼ੋਸ਼ਣ ਦੇ ਸ਼ਿਕਾਰ ਪੁਰਸ਼ਾਂ ਨੂੰ ਵੀ ਔਰਤਾਂ ਦੇ ਵਾਂਗ ਹੀ ਦੁਖ ਦਰਦ ਅਤੇ ਮਾਨਸਿਕ ਠੋਕਰ ਲਗਦੀ ਹੈ। ਇਸ ਦੇ ਨਾਲ ਹੀ ਉਨ੍ਹਾਂ ਨੂੰ ਸਮਾਜ ਦੁਆਰਾ ਮਜਾਕ ਬਣਾਏ ਜਾਣ ਦਾ ਡਰ ਵੀ ਸਤਾਂਦਾ ਹੈ ਜੋ ਕਈ ਵਾਰ ਉਨ੍ਹਾਂ ਨੂੰ ਡਿਪਰੇਸ਼ਨ (ਅਵਸਾਦ) ਵਿੱਚ ਧਕੇਲ ਦਿੰਦਾ ਹੈ। ਜਿਸ ਤਰ੍ਹਾਂ ਲੜਕੀਆਂ ਆਪਣੇ ਘਰ ਵਿੱਚ ਅਸੁਰਕਸ਼ਿਤ ਹਨ ਉਂਜ ਹੀ ਛੋਟੇ ਮੁੰਡੇ ਵੀ ਇਹ ਖ਼ਤਰਾ ਝੇਲਦੇ ਹਨ। ਕਈ ਵਾਰ ਤਾਂ ਉਨ੍ਹਾਂ ਨੂੰ ਆਪਣੇ ਰਿਸ਼ਤੇਦਾਰਾਂ ਦੀ ਚੋਭਾਂ ਦਾ ਸ਼ਿਕਾਰ ਹੋਣਾ ਪੈਂਦਾ ਹੈ। ਸਕੂਲਾਂ ਵਿੱਚ ਉਨ੍ਹਾਂ ਨੂੰ ਸਿਖਿਅਕਾਂ, ਹੋਰ ਕਰਮਚਾਰੀਆਂ ਜਾਂ ਸੀਨੀਅਰ ਵਿਦਿਆਰਥੀਆਂ ਤੋਂ ਖ਼ਤਰਾ ਰਹਿੰਦਾ ਹੈ। ਹੋਰ ਕੋਈ ਇੰਜ ਨਾ ਕਰ ਜਾਵੇ ਦਾ ਡਰ ਜਾਂ ਸੰਕੋਚ ਦੇ ਮਾਰੇ ‌‌‌‌‌‌‌‌ਉਹ ਲੰਬੇ ਸਮਾਂ ਤੱਕ ਕਿਸੇ ਨੂੰ ਕੁੱਝ ਨਹੀਂ ਕਹਿੰਦੇ ਅਤੇ ਅੰਦਰ ਹੀ ਅੰਦਰ ਘੁਟਦੇ ਰਹਿੰਦੇ ਹਨ। ਕਈ ਬੱਚੇ ਤਾਂ ਸੱਮਝ ਹੀ ਨਹੀਂ ਪਾਂਦੇ ਕਿ ਉਨ੍ਹਾਂ ਦੇ ਨਾਲ ਹੋ ਕੀ ਰਿਹਾ ਹੈ। ਇਸ ਦਾ ਉਨ੍ਹਾਂ ਦੀ ਸ਼ਖਸੀਅਤ ਉੱਤੇ ਬਹੁਤ ਗਹਿਰਾ ਪ੍ਰਭਾਵ ਪਾਂਦਾ ਹੈ। ਅਜਿਹੇ ਬੱਚੇ ਅੱਗੇ ਚਲ ਕੇ ਕਾਫ਼ੀ ਕੁੰਠਿਤ ਅਤੇ ਅਸਹਜ ਹੋ ਜਾਂਦੇ ਹਨ। ਕੁੱਝ ਬੱਚੇ ਆਪਣੇ ਪਰਵਾਰ ਵਿੱਚ ਇਸ ਤਰ੍ਹਾਂ ਦੀ ਗੱਲ ਦੱਸਦੇ ਵੀ ਹਨ ਤਾਂ ਉਨ੍ਹਾਂ ਨੂੰ ਚੁਪ ਰਹਿਣ ਲਈ ਕਿਹਾ ਜਾਂਦਾ ਹੈ।
2010 ਵਿੱਚ ਈਟੀ ਸਾਇਨੋਵੇਟ ਨੇ ਦੇਸ਼ ਦੇ ਸੱਤ ਸ਼ਹਿਰਾਂ ਵਿੱਚ ਇੱਕ ਸਰਵੇ ਕਰਾਇਆ ਜਿਸ ਵਿੱਚ ਬੰਗਲੁਰੁ ਦੇ 32 ਫ਼ੀਸਦੀ ਪੁਰਸ਼ਾਂ ਨੇ ਆਪਣੇ ਨਾਲ ਯੋਨ ਉਤਪੀੜਨ ਦੀ ਗੱਲ ਮੰਨੀ। ਪੁਰਖ ਯੋਨ ਉਤਪੀੜਨ ਨੂੰ ਹਲਕੇ ਤੌਰ ਉੱਤੇ ਲੈਣ ਵਾਲਿਆਂ ਨੂੰ ਪਤਾ ਹੋਣਾ ਚਾਹੀਦਾ ਹੈ ਕਿ 2015 ਵਿੱਚ ਰਾਸ਼ਟਰੀ ਮਾਨਵਾਧੀਕਾਰ ਕਮਿਸ਼ਨ ਨੇ ਪਾਇਆ ਕਿ ਭਾਰਤੀ ਜੇਲਾਂ ਵਿੱਚ ਖੁਦਕੁਸ਼ੀ ਦੀ ਵੱਡੀ ਵਜ੍ਹਾ ਸਾਥੀ ਕੈਦੀਆਂ ਦੁਆਰਾ ਕੀਤਾ ਗਿਆ ਕੁਕਰਮ ਹੈ। ਮਾਨਵਾਧਿਕਾਰਾਂ ਲਈ ਕੰਮ ਕਰਣ ਵਾਲੀ ਸੰਸਥਾ ‘ਵਰਲਡ ਨਿਰਜਨ ਆਫ ਇੰਡਿਆ’ ਨੇ ਸਾਫ਼ ਕਿਹਾ ਹੈ ਕਿ ਭਾਰਤ ਵਿੱਚ ਹਰ ਸਾਲ ਯੋਨ ਸ਼ੋਸ਼ਣ ਦੇ ਜਿੰਨੇ ਵੀ ਮਾਮਲੇ ਸਾਹਮਣੇ ਆਉਂਦੇ ਹਨ ਉਨ੍ਹਾਂ ਵਿੱਚ ਲੜਕੇ ਲੜਕੀਆਂ ਦੀ ਗਿਣਤੀ ਕਰੀਬ ਕਰੀਬ ਬਰਾਬਰ ਹੀ ਹੁੰਦੀ ਹੈ। ਪੁਰਸ਼ਾਂ ਨੂੰ ਯੋਨ ਸ਼ੋਸ਼ਣ ਤੋਂ ਬਚਾਉਣ ਜਾਂ ਪੀੜਤਾਂ ਨੂੰ ਪਰਾਮਰਸ਼ ਦੇਣ ਲਈ ਦੇਸ਼ ਭਰ ਵਿੱਚ ਕਰੀਬ 40 ਗੈਰ ਸਰਕਾਰੀ ਸੰਗਠਨਾਂ ਨੇ ਮਿਲਕੇ ਇੱਕ ਹੇਲਪਲਾਇਨ ਸ਼ੁਰੂ ਕੀਤੀ ਹੈ ਪਰ ਕੋੲ. ਲਾਭ ਨਜ਼ਰੀ ਨਹੀਂ ਆ ਰਿਹਾ ਹਾਲ ਦੀ ਘੜੀ।
ਦੇਸ਼ ਵਿੱਚ ਜੇਂਡਰ ਨਿਊਟਰਲ ਕਨੂੰਨ ਦੀ ਦਰਕਾਰ ਹੈ। ਜਸਟਿਸ ਵਰਮਾ ਕਮੇਟੀ ਨੇ ਬਲਾਤਕਾਰ ਕਨੂੰਨ ਨੂੰ ਲਿੰਗ ਨਿਰਪੇਖ ਬਣਾਉਣ ਦੀ ਅਨੁਸ਼ੰਸਾ ਕੀਤੀ ਸੀ। ਪਾਕਸੋ ਕਨੂੰਨ ਵਿੱਚ ਜੋ ਹਾਲਿਆ ਬਦਲਾਵ ਹੋਏ ਉਹ 12 ਸਾਲ ਤੋਂ ਘੱਟ ਉਮਰ ਦੇ ਬੱਚੇ ਦੇ ਨਾਲ ਕੁਕਰਮ ਵਿੱਚ ਮੌਤ ਦੀ ਸੱਜਿਆ ਦਾ ਪ੍ਰਾਵਧਾਨ ਬਿਨਾਂ ਕਿਸੇ ਲੈਂਗਿਕ ਭੇਦ ਦੇ ਪਰ ਉਸ ਦੇ ਬਾਅਦ ਇਹ ਕਨੂੰਨ ਯੋਨ ਸ਼ੋਸ਼ਣ ਨੂੰ ਇਸਤਰੀ ਨਾਲ ਹੀ ਜੋੜ ਕਰ ਵੇਖਦਾ ਹੈ। ਕੀ ਇਹ ਸੰਵਿਧਾਨ ਦੀ ਉਸ ਮੂਲ ਭਾਵਨਾ ਦੀ ਉਪੇਕਸ਼ਾ ਨਹੀਂ ਹੈ ਜਿਸ ਦੇ ਅਨੁਸਾਰ ਸਮਾਜ ਵਿੱਚ ਸਾਰਿਆਂ ਨੂੰ ਬਿਨਾਂ ਕਿਸੇ ਲਿੰਗ ਭੇਦ ਦੇ ਨੀਆਂ ਪ੍ਰਾਪਤ ਕਰਣ ਦਾ ਅਧਿਕਾਰ ਹੈ? ਪੁਰਸ਼ਾਂ ਦੇ ਨਾਲ ਯੋਨ ਸ਼ੋਸ਼ਣ ਦਾ ਕਨੂੰਨ ਉਹੋ ਜਿਹਾ ਹੀ ਸਖ਼ਤ ਹੋਣਾ ਚਾਹੀਦਾ ਹੈ ਜਿਵੇਂ ਔਰਤਾਂ ਦੇ ਨਾਲ ਰੇਪ ਦੇ ਮਾਮਲੇ ਵਿੱਚ। ਅਭਿਭਾਵਕਾਂ ਨੂੰ ਆਪਣੀ ਬੇਟੀਆਂ ਦੇ ਨਾਲ ਹੀ ਬੇਟਿਆਂ ਨੂੰ ਲੈ ਕੇ ਵੀ ਸੁਚੇਤ ਰਹਿਨਾ ਹੋਵੇਗਾ। ਬਚਾਵ ਦੇ ਤਰੀਕੇ ਉਨ੍ਹਾਂ ਨੂੰ ਦੋਨਾਂ ਨੂੰ ਸਮਾਨ ਰੂਪ ਨਾਲ ਦੱਸਣੇ ਹੋਣਗੇ।

ਡਾ: ਰਿਪੁਦਮਨ ਸਿੰਘ
134-ਐਸ, ਸੰਤ ਨਗਰ
ਪਟਿਆਲਾ 147001
ਮੋ: 9815200134

Share Button

Leave a Reply

Your email address will not be published. Required fields are marked *